ابزارهای آموزشی

پاسخ: بررسی دقیق‏تر کالاهائی که سفارش داده شده بود و در داخل اتاق‏های گاز استفاده می‏شد و نیز فاصله بسیار زیاد بین سربازخانه‏های اس‏اس (SS) و اتاق‏های گاز در بیرکناو این ادعاهای انکارکنندگان را زیر سؤال می‏برد.

پاسخ: با اینکه امروز اثری از ستون‏های مشبک تزریق گاز در دست نیست، وجود آنها را روایت شاهدان عینی- هم مباشران جرم و هم بازماندگان - و نیز مدارک آلمانی بجامانده‏ای که حاوی سیاهه‏ای از آنها هستند تایید می‏کند.

پاسخ: مدارک متعددی از اتاق‏های گاز در آشویتز- بیرکناو باقی مانده است. کوره‏‏های 2 و 3 سوراخ‏هایی در بام برای تزریق سیانور به اتاق گاز زیرشان داشتند. شاهدان عینی و شواهد تصویری وجود این سوراخ‏ها را مدلل می‏سازند. یک مطالعه تازه هم محل دقیق آنها را نشان می‏دهد.

پاسخ: علیرغم ادعاهای ایروینگ و لوکتر در باب حقیقت بی‏طرف، گزارش لوکتر "علم دقیق" نیست. روش‏های لوکتر به شدت معیوب است و نتیجه‏گیری‏های وی اشتباه است. حتی همین واقعیت هم که "آثار ناچیزی" در خرابه‏های اتاق‏های گاز، که سال‏های سال در معرض عوامل دیگر قرار داشته‏اند، پیدا شده است خود دلیلی است بر وجود اتاق‏های گاز در آشویتز- بیرکناو.

پاسخ: دفاتر اموات آشویتز تنها 69000 مورد مرگ را فهرست می‏کنند، چون مرگ بیش از 900000 مرد، زن، و کودکی که مستقیماً از واگن‏های باری قطار به اتاق‏های گاز آشویتز منتقل شدند ثبت نشده‏اند.

پاسخ: گرچه این یک واقعیت است که تاکنون هیچ سندی با امضای هیتلر در خصوص اجازه اجرای عملیات بیرحمانه‏ای که ما آن را هولوکاست می‏خوانیم یافت نشده، تاریخدانان به شواهدی متوافق از تمامی سطوح سلسله‏ مراتب نازی‏ها اشاره می‏کنند که مشارکت هیتلر را در تمامی ابعاد این اقدام سفاکانه نشان می‏دهد.

پاسخ: کوره 1 در اردوگاه اصلی "ساختگی" نیست و فضایی است که به صورت اصلی بازسازی شده تا بنای یادبود و نماد تمامی اتاق‏های گاز و کوره‏های مجتمع اردوگاه آشویتز باشد.

پاسخ: کوره‏ها البته گاهی خراب می‏شدند و احتیاج به تعمیر داشتند. استفاده از برخی کوره‏ها با تصمیم دولت آلمان متوقف شد و بعضی دیگر در یکی از شورش‏های زندان تخریب شد. ولیکن، وقتی تعداد اجساد از آنچه می‏شد در کوره‏ها سوزاند بیشتر بود، آلمانی‏ها از چاله‏های هوای آزاد استفاده می‏کردند که می‏توانست هزاران جسد را یکباره بسوزاند.

پاسخ: انکارکنندگان هولوکاست از قبول اسناد خود آلمانی‏ها در مورد ظرفیت کوره‏ها سر باز می‏زنند. آنها این اسناد معتبر را رد می‏کنند و آنها را تقلبی می‏دانند.

پاسخ: شواهد تاریخی نشان می‏دهد که وقتی کوره‏های موجود در آشویتز- بیرکناو نمی‏توانستند از پس حجم کار برآیند، روش سوزاندن اجساد در هوای آزاد به کار گرفته می‏شد. عکس‏های هوائی و زمینی عمل سوزاندن اجساد در هوای آزاد را نشان می‏دهند و شهادت شاهدان عینی صحت آنها را تأیید می‏کنند.

پاسخ: از آنجا که مستندات ما ناقص‏اند، احتمالاً هیچوقت به مقدار دقیق ککی که به آشویتز تحویل داده شد یا مقدار کک مورد نیاز برای سوزاندن اجساد پی نخواهیم برد. گذشته از این، سوزاندن اجساد متعدد به صورت همزمان، استفاده بی‏وقفه از کوره‏ها، استفاده از سوخت‏های دیگر و نیز چاله‏های جسدسوزی در هوای آزاد این سؤال را بی مورد می‏سازد.

پاسخ: مسؤولان آشویتز دغدغه احترام به مردگان را نداشتند و واضح است که پیرو قوانین مدنی سوزاندن مردگان هم نبودند. آنها اجساد بسیاری را همزمان می‏سوزاندند و برای تیز نگه داشتن آتش مدام اجساد دیگری را هم اضافه می‏کردند. بنابرین، استناد به فرایند غیرنظامی سوزاندن مردگان به این عنوان که کوره‏های آشویتز- بیرکناو نمی‏توانستند از پس این تعداد جسد برآیند قیاسی است مع الفارق.

پاسخ: آن فرانک متن خاطرات خود را با قلم خودنویس نوشته است. تنها آثار قلم خودکار متعلق به دو یاداشت متفرقه است که شخص دیگری آنها را نوشته و بعدها در میان سایر اوراق گذاشته است، و نیز برخی از شماره‏های صفحات که در جریان گردآوری و تنظیم اوراق اضافه شده‏اند.

پاسخ: ولیکن، بررسی فیزیکی دفترچه‏ها، کاغذها، و جوهری که آن فرانک به کار برده بود ثابت می‏کند که آنها متعلق به همان زمان هستند. از این گذشته، دستخط و نحوه نوشتن حروف در خاطرات با سایر نوشته‏های منسوب به آن فرانک تفاوتی ندارد. گرچه اتو فرانک مواردی خیلی شخصی را در نسخه چاپی ویرایش کرده، ولي به نوشته‏های دخترش وفادار مانده است. آخر اینکه، این اتهام که این نوشته‏ها برای یک دختر نوجوان بیش از حد پخته است صحیح نیست. آن فرانک در طی 25 ماهی که در خفا به سر مي برد تغییر مي کند و یادداشت‏های روزانه‏اش این تغییر را مکتوب می‏سازد.

پاسخ: زندگی در پستوی مخفی ساختمان دشوار بود، ولی غیر ممکن نبود. ساکنان، در هنگام اختفا در قسمت پاگرد ساختمان، که از طریق یک قفسه متحرک کتاب به دفتری کوچک راه می‏برد، در طی 25 ماه زندگی مخفی چندین بار تا مرز خطر پیش رفتند، ولی مراقب بودند که ساکت باشند و هیچ علامتی از حضور خود در آنجا به دنیای خارج و کسانی که در آن زمان در ساختمان بودند بروز ندهند.

پاسخ: هرشل گرینزپان از طرف "یهودیت بین‏المللی" یا انجمن ضد یهودستیزی حمایت نمی‏شد. او تفنگ را با پول خود خرید و به سفارتخانه‏ای رفت که وام رات را در آن به ضرب گلوله کشت. وکیل اول او به درخواست اقوامش از طرف انجمن ضد یهودستیزی منسوب شده بود و هزینه او هم با پولی پرداخت شد که در ایالات متحده جمع شده بود. "یهودیت بین‏المللی" هم هیچ "تحریک‏‏کننده‏ای" را به منظور برانگیختن کشتار به سراسر آلمان نفرستاد. این کشتار را هیتلر آغاز کرد، توسط گوبلز به جریان افتاد، و به دست رهبران محلی حزب نازی (Gauleiters) و گاردهای تحت فرمان آنها به اجرا درآمد.

پاسخ: در پرتو این واقعیت قابل تحقیق که هیتلر در جلسه خود با گوبلز از وجود اغتشاش‏های پیشین مطلع شد، او می‏باید اجازه حملات گسترده علیه یهودیان، مایملک آنها، و مغازه‏هایشان را داده باشد.

پاسخ: در فاصله 9 و 10 نوامبر 1938، صدها کنیسه به آتش کشیده شد، هزاران مغازه و خانه یهودی تخریب گشت، حداقل 91 یهودی به قتل رسیدند، و بسیاری دیگر مورد حمله قرار گرفتند و به شدت صدمه دیدند. بیش از 20000 مرد یهودی دستگیر شدند و به اردوگاه کار اجباری فرستاده شدند و در آنجا مورد بدرفتاری و ارعاب قرار گرفتند.

پاسخ: اگرچه انکارکنندگانی چون ایروینگ می‏خواهند ما باور کنیم که هر فردی که مرتکب جرمی جدی می‏شد با برخوردی مناسب در دادگاه جنائی روبرو می‏شد، این امر واقعیت ندارد. در واقع، رهبران نازی با موفقیت مانع آن شدند که اکثریت مرتکبین مورد پیگرد قانونی قرار گیرند. تنها پرونده دو مرد به دادگاه جنائی ارسال شد - آن هم برای "اختلاط نژادی" - که نازی‏ها آن را عملی شنیع می‏دانستند. تمامی جرائم دیگر - از جمله قتل یهودیان -  را یا بخشیدند و یا نادیده گرفتند.

پاسخ: آدولف هیتلر کوششی در متوقف ساختن کشتار کریستال ناخت (Kristallnacht) به عمل نیاورد. او به گوبلز اجازه داد تا آن را آغاز کند. مسؤولان دیگر حزب نازی، در بین افراد نزدیک به هیتلر و زیردستانشان، در طول آن شب دستورالعمل‏هایی به منظور هدایت کشتار به بهترین وجه – و نه متوقف ساختن آن – صادر کردند.

پاسخ: تحقیقات قطعی نشانگر آن است که تعداد افراد کشته شده در درسدن در حدود 25000 تن بود. ایروینگ در حالی که در تعداد کشته‏شدگان در درسدن مبالغه می کند تعداد کشته‏شدگان آشویتز را ناچیز می‏شمارد تا به این ترتیب قساوت متفقین و نازی‏ها را یکسان نشان دهد. این دو یکسان نبودند.

پاسخ: درسدن یک هدف نظامی مشروع بود. این شهر یکی از نقاط کلیدی تقاطع خطوط آهن بود و از این رو کانون عبورومرور نیروهای نظامی به شمار می‏آمد.

ادعا: گزارش گرشتین درباره قتل با گاز در بلزک، تربلینکا چیزی مثل یک "سند سازی" آشکار است که کل داستان آن غیرقابل باور است. شهادت بازماندگان یهودی و جنایتکاران اس اس دنباله رو گزارش گرشتین می باشد و اصلا قابل باور نیست.

پاسخ: تاریخ معتبر از طریق مقایسه مدارک عینی و مستند با یکدیگر برای به دست آوردن بهترین تفسیر معقول در بین همه منابع و حل خطاها و گمانه زنی ها نوشته می شود. در این حالت، شهادت جنایتکاران و بازماندگان گزارش گرشتین و تمام نکات اصلی مربوط به روند قتل عام را به اثبات می رساند.

ادعا: "داستان" قتل عام یهودیان در اردوگاه های عملیاتی راینهارد در اتاق های گاز با استفاده از گاز موتور فقط بر اساس شهادت غیر قابل باور بعد از جنگ کورت گرشتین، یکی از افسران اس اس که شاهد کشتار دسته جمعی در بلزک بوده است، می باشد.

پاسخ: به منظور پاک کردن مرگ 1.5 میلیون زن و مرد و بچه یهودی در بلزک، سوبیبور و تربلینکا، انکار کنندگان هولوکاست باید به هر قیمتی گفته ها و گزارش گرشتین را رد کنند.

ادعا: واقعیات درباره مرگ گرشتین و از بین رفتن جسد او مشکوک است.

پاسخ: راسینیر خوانندگان خود را درباره واقعیات مرگ گرشتین عمداً گمراه می کند تا بتواند متفقین را در مورد سند سازی گمراه کننده، شکنجه، قتل و سرپوش گذاشتن با هدف نهایی بی اعتبار کردن مدارک شاهد عینی گرشتین مورد اتهام قرار دهد.

ادعا: گزارش گرشتین چیزی مثل یک "سندسازی ناشیانه" بود و زمانی که متن فرانسوی آن بعنوان سند در دادگاه نظامی بين المللی در نورنبرگ در 30 ژانویه 1946 ارائه شد دادگاه آن را به عنوان یک مدرک نپذیرفت.

پاسخ: در تلاش برای رد گزارش گرشتین بعنوان مدرک راسینیر دروغ می گوید. قاضی ها گزارش گرشتین را "دور نینداختند". هنگامی که به گواهی مفقود شده فرضی اشاره شد، همان روز این گزارش بعنوان مدرک در دادگاه ارائه شد.

ادعا: گزارش گرشتین پر از حرف های پوچ و ناممکن است و باید کل گزارش را بعنوان یک سند جعلی کنار گذاشت.

پاسخ: منکران هولوکاست در تلاشی سخت برای بی اعتبار کردن گزارش گرشتین هستند به همین دلیل روی هر نکته کوچکی که پیدا کنند سخت کار می کنند بنابراین ادعای آنها این است که این گزارش باید رد شود چون غیر قابل باور است. اما داستان گرشتین در تمام نسخه هایی که تشخیص داده شده به دست خط او می باشد زمانی که آنها با آنچه او با چشمان خود دیده مطابقت داده می شود کاملا مشابه و سازگار است: قتل با گاز که او در بلزک دیده است.

ادعا: اسنادی که صریحاً درباره ساخت و استفاده از کامیون های حامل گاز صحبت می کنند "نامعتبر" بوده و منبع آنها "مشکوک" است.

پاسخ: نامه های مربوط به کامیون های حامل گاز "نامطمئن" یا "مشکوک" و جعلی نمی باشند.انکار کنندگان هولوکاست کل داستان را برای خوانندگان خود تعریف نمی کنند. شهادت و اظهارات افرادی که در طراحی، ساخت و استفاده از کامیون های حامل گاز همکاری داشتند به اطلاعات موجود در این نامه ها کمک می کند.

ادعا: شواهد و مدارک شاهدان عینی درباره استفاده از کامیون های حامل گاز در اردوگاه مرگ چلمنو و واحدهای Einsatzgruppen در شرق بر اساس شایعاتی می باشد که در محاکمه های سؤال برانگیز برگزار شده در اتحاد جماهیر شوروی در طول جنگ پخش شد. این "مدارک" بر محاکمه های برگزار شده در آلمان پس از جنگ نیز تأثیر گذاشت.

پاسخ: وکرت از روش های انکار هولوکاست رایج جهت بی اعتبار کردن مدارک شاهدان عینی استفاده کرده و آنها را انکار و رد می کند. وی نمونه های جزئی بی ربطی را از بین حجم زیادی از مدارک و شواهد شاهدان عینی موجود انتخاب می کند و سپس آنها را به دقت و به صورت جزء به جزء و بدون توجه به این که اینها مدارک جزئی و بی ربطی می باشند، برای یافتن ناهماهنگی های احتمالی بررسی می کند. حقیقت این است که تناقض های کوچک به اعتبار و صحت کلی و نزدیکی گفته های شواهد عینی کمک می کند، زیرا توضیحات کاملاً مشابه به نظر می رسد که فقط عباراتی باشند که حفظ شده اند.

ادعا: هیچ سند معاصری در اثبات وجود کامیون های حامل گاز وجود ندارد. بنابراین چنین کامیون هایی وجود نداشتند.

پاسخ: وکرت اشتباه می کند. کامیون های حامل گاز وجود داشتند. اسناد باقیمانده نشان می دهند که کامیون های حامل گاز در اواخر سال 1941 و اوایل سال 1942 در برلین طراحی و ساخته شد و سپس به اردوگاه مرگ چلمنو و واحدهای Einsatzgruppen در شرق جهت کمک به کشتار جمعی یهودیان و اقشار دیگر منتقل شدند.

ادعا: "گفته می شود در تربلینکا، بلزک و سوبیبور تقریباً 1.38 میلیون جسد دفن شده است... موضوع این است که برای این تعداد جسد طبق نقشه ها و مدل ها فضای کافی دفن وجود ندارد."

پاسخ: محاسبات فیلم ساز آمریکایی منکر هولوکاست عمداً با اغراق همراه است تا به هدف نهایی خود یعنی "اثبات" اینکه تربلینکا، بلزک و سوبیبور اردوگاه های موقت پناهندگان بوده اند و اردوگاه های مرگ نیستند دست یابد. نتیجه گیری های او بر مبنای فرضیات ناقص بوده و به همین دلیل نتیجه گیری های او غلط می باشد.

ادعا: در حفاری هایی که از 33 گور دسته جمعی در اردوگاه مرگ بلزک از 1977 تا 2000 نقشه برداری شد فقط آثار کمی از کل باقیمانده های اجساد انسانی در آنها پیدا شد. این آثار نتیجه مرگ در اثر بیماری و آسیب هایی است که به تعدادی از یهودیان هنگام تبعید از مناطق دورتر به شرق وارد شده است --- و برنامه قتل عام در کار نبوده است.

پاسخ: واقعیات به دست آمده از دو بررسی جداگانه در فاصله 60 سال از یکدیگر نشان می دهد بقایای اجساد 450000 زن و مرد و بچه یهودی در بلزک دفن شده است. مرگ آنها بخشی از یک رشته قتل عام های منظم به وسیله آلمانی هاست و فقط نتیجه مرگ در اثر بیماری و آسیب نیست که در طول تبعید روی داده باشد.

ادعا: در اردوگاه مرگ تربلینکا در لهستان هیچ گور دسته جمعی وجود ندارد.

پاسخ: اظهارنظر کرگ مبنی بر اینکه خاک تربلینکا دست نخورده است و گور دسته جمعی وجود ندارد غلط است. او فقط یک عکس ارائه کرده است که بنظر می رسد خاک دست نخورده تربلینکا را نشان می دهد اما هرگز سندی ارائه نشده است. بدون استناد صحیح ما دلیلی نداریم که نشان دهیم حتی عکس گرفته شده متعلق به خاک تربلینکا باشد.

ادعا: غیر ممکن است آلمانی ها توانسته باشند "جمعیتی به اندازه تماشاچیان استادیوم رز باول" (حدود 80000 نفر) را در مکانی "به اندازه یک مرغدانی" دفن کرده باشند.

پاسخ: مدارک قانونی جدید نشان می دهد که اشارات فیلم ساز به اینکه گورهای دسته جمعی در سوبیبور اندازه ای در حدود یک "مرغدانی" داشته اند غلط است. واقعیت این است که تعداد زیادی اتاق برای گورها و کوره های آدم سوزی وجود داشته است.

ادعا: آلمانی ها می توانستند از موتورهای "گاز مولد" جهت کشتار افراد در اتاق ها و کامیون های حامل گاز استفاده کنند، چون این موتورها نسبت به موتورهای دیزلی مونوکسید کربن بیشتری تولید می کنند.

پاسخ: در واقع، موتورهای گاز مولد یا ژانراتورها نسبت به موتورهای بنزینی و دیزلی موجود و دارای کاربرد آسان بسیار خطرناک تر ها و نهایتاً از کارایی کمتری برخوردارند. البته این به آن معنا نیست که چون آلمانی ها از موتورهای دیزلی یا بنزینی به جای موتورهای گازی یا ژ نراتور استفاده کردند، کشتار حدود 1.5 میلیون نفر یهود هرگز اتفاق نیفتاده است.

ادعا: دود اگزوز موتور دیزلی حاوی 18% اکسیژن است تا در صورتی که انسان در معرض دود آن قرار بگیرد، از خفگی نمیرد.

پاسخ: نکته مهم در امکان مرگ انسان با اگزوز موتور دیزلی این است که این دود حاصل از اگزوز علاوه بر اینکه باعث آلودگی هوا با گازهای سمی از جمله مونوکسید کربن می شود بلکه اکسیژن آنرا نیز می گیرد. تحقیقی که منکرین هولوکاست به عنوان اثبات این امر که دود اگزوز موتور دیزلی همیشه حاوی 18% اکسیژن است ذکر می کنند، نشان می دهد در صورتی که موتور کمی متفاوت با تنظیمات مشخص شده توسط سازنده راه اندازی شود، ایجاد نتیجه ای دقیقاً معکوس امکان پذیر است. برگ با تحریف، دستکاری و حذف شواهد و مدارک قصد دارد به نتیجه قبلی برسد که دود اگزوز موتور دیزلی نمی تواند عامل مرگ انسان باشد.

ادعا: دود و دوده سیاه در اگزوز دیزل، طبق گفته فریدریک برگ، یک منکر هولوکاست آمریکایی می تواند " . . باعث ناراحتی هر گروهی از قربانیان شده باشد اما بدترین مشکلی که ممکن است برای آنها پیش بیاید سردرد است."

پاسخ: دود و دوده سنگین موجود در اگزوز موتور دیزلی می تواند باعث مرگ شود. در حالیکه احتمال بسیار اندکی وجود دارد که دود و دوده تنها دلیل مرگ در کامیون های حامل گاز و اتاق های گاز باشند اما همین مواد در صورت وجود مونوکسید کربن، چند گاز سمی دیگر و کمبود اکسیژن در اگزوز دیزل می توانند به مرگ انسان کمک کنند.

ادعا: در نتیجه مطالعات برگ فریدریک، یک منکر آمریکایی هولوکاست، "محققین هولوکاست" "ناامید" شدند زیرا در ارتباط با قتل عام 1.5 میلیون یهودی در اردوگاه عملیاتی راینهارد با اگزوز موتور دیزلی، شواهد بسیار اندکی در دست دارند.

پاسخ: انتقاد منکرین هولوکاست مبنی بر اینکه "متخصصین هولوکاست" داستان خود را در نیمه راه در پاسخ به بحث های منکرین هولوکاست تغییر می دهند، اصلاحات لازم و عادی در سوابق تاریخی است، که به دنبال یافتن اطلاعات دقیقتر صورت می پذیرد.

ادعا: نظریه استفاده از دود اگزوز موتور دیزلی جهت کشتار 1.5 میلیون یهودی در کامیون ها و اتاق های گاز متعلق به سه اردوگاه مرگ راینهارد در جنوب شرقی لهستان "ابلهانه" و "کاملا ًغیر قابل باور" است.

پاسخ: مونواکسید کربن حتی در غلظت های بسیار پایین، به عنوان مثال 10/4 یک درصد (0.4%) یا 4000 قسمت در 1,000,000، کشنده است. اگرچه موتورهای دیزلی نسبت به موتورهای بنزینی مونوکسید کربن کمتری را در دود اگزوز خود تولید می کنند، اما همین مقدار کم نیز همانطور که در بخش 2 این مجموعه خواهیم دید کشنده است.

ادعا: اگزوز موتور دیزلی "همیشه" حاوی "کمتر از 1% مونوکسید کربن است".

پاسخ: یک موتور دیزلی را می توان به صورتی تنظیم کرد که مونوکسید کربن کشنده تولید کند.

ادعا: در نواحی اعدام اردوگاه های عملیاتی راینهارد فضای کافی برای خرد کردن استخوان ها وجود نداشت. فیلم ساز آمریکایی انکار کننده هولوکاست درباره تربلینکا می پرسد: “آنها کجا اجساد سوزانده شده جمعیتی به اندازه سانفرانسیسکو را خرد و پودر می کردند؟

پاسخ: اگر این موضوع اینقدر وحشتناک و ترسناک نبود، سناریوی فیلم ساز آمریکایی انکار کننده هولوکاست مضحک و خنده دار به نظر می رسید. فیلم ساز آمریکایی انکار کننده هولوکاست قبلاً تمایلش را برای پیچیده تر کردن همه چیز نشان داده است او با این کار می خواهد همه چیز را به عنوان غیر ممکن جلوه دهد. بعضی اوقات استخوان ها را با دستگاه و برخی اوقات با دست خرد می کردند. روش دقیقی نبود اما نتیجه قابل قبول بود. محتویات گورهای دسته جمعی در بلزک نشان می دهد که چنین اتفاقی روی داده است.

پاسخ: اگرچه اجساد در کل خود به خود شعله ور نمی شوند، آلمانها روشهایی را ابداع کرده بودند تا کارآیی مراحل انجام کار را افزایش دهد. برای مثال آنها یافتند که اجساد قوی هیکل و آنهایی که چربی بیشتری داشتند، مثل زنان، بهتر می سوخت و بنابراین در لایه های زیرین کوره سوزاندن قرار داده می شدند تا بهتر شعله ور شود.

پاسخ: اگرچه اجساد در کل خود به خود شعله ور نمی شوند، آلمانها روشهایی را ابداع کرده بودند تا کارآیی مراحل انجام کار را افزایش دهد. برای مثال آنها یافتند که اجساد قوی هیکل و آنهایی که چربی بیشتری داشتند، مثل زنان، بهتر می سوخت و بنابراین در لایه های زیرین کوره سوزاندن قرار داده می شدند تا بهتر شعله ور شود.

" پاسخ: در واقع، تل مرده سوزی هندوها برای سوزاندن فقط یک جسد مؤثر بود، و برای سوزاندن هزاران نفر غیرعملی بود.

" پاسخ: در واقع، تل مرده سوزی هندوها برای سوزاندن فقط یک جسد مؤثر بود، و برای سوزاندن هزاران نفر غیرعملی بود.

،پاسخ: دندانپزشکان پزشک قانونی دریافته اند که بعد از سپری کردن مدت زمان کوتاهی در آتش که به اندازه کافی برای سوزاندن اجساد گرم بوده است (بین 1400 تا 2100 درجه فارنهایت)، دندانها عمدتاً خراب می شوند یا آنقدر سست می شوند که به آسانی خرد می شوند، این کار در روش خرد کردن استخوانها بدنبال سوزاندن اتفاق می افتاد.

،پاسخ: دندانپزشکان پزشک قانونی دریافته اند که بعد از سپری کردن مدت زمان کوتاهی در آتش که به اندازه کافی برای سوزاندن اجساد گرم بوده است (بین 1400 تا 2100 درجه فارنهایت)، دندانها عمدتاً خراب می شوند یا آنقدر سست می شوند که به آسانی خرد می شوند، این کار در روش خرد کردن استخوانها بدنبال سوزاندن اتفاق می افتاد.

پاسخ: در واقع، نیمی از بقایای سوزانده شده در آتش، کودکان و نوزادانی بودند که دو سوم از کل بدنشان از قبر بیرون آورده شده بود، افرادی که ماهها پیش دفن شده بودند، و حجم بدنشان از زمان دفن شدن خیلی کم شده بود. بنابراین مقدار چوب موردنیاز تخمین زده شده از طرف منکران اشتباه بود.

پاسخ: در واقع، نیمی از بقایای سوزانده شده در آتش، کودکان و نوزادانی بودند که دو سوم از کل بدنشان از قبر بیرون آورده شده بود، افرادی که ماهها پیش دفن شده بودند، و حجم بدنشان از زمان دفن شدن خیلی کم شده بود. بنابراین مقدار چوب موردنیاز تخمین زده شده از طرف منکران اشتباه بود.

پاسخ: برآورد مقدار چوب مورد نیاز که منکران هولوکاست در نظر دارند، بسیار زیاد است، و مقدار واقعی چوب موردنیاز برای سوزاندن اجساد با مقدار جنگل زدایی در داخل و اطراف منطقه تناسب دارد.

پاسخ: برآورد مقدار چوب مورد نیاز که منکران هولوکاست در نظر دارند، بسیار زیاد است، و مقدار واقعی چوب موردنیاز برای سوزاندن اجساد با مقدار جنگل زدایی در داخل و اطراف منطقه تناسب دارد.

براساس یک آزمایش غیرحرفه ای که سناریو را بازآفرینی می کرد، و تنها شرایط سوزاندن گروهی را از دور شبیه سازی نمی کند، و براساس ارقام دقیق تر، گورهای دسته جمعی فضای کافی برای خاکستر تولید شده را فراهم می کرد.

براساس یک آزمایش غیرحرفه ای که سناریو را بازآفرینی می کرد، و تنها شرایط سوزاندن گروهی را از دور شبیه سازی نمی کند، و براساس ارقام دقیق تر، گورهای دسته جمعی فضای کافی برای خاکستر تولید شده را فراهم می کرد.

پاسخ: آلمانی ها کوره های بزرگ با ارتفاع ثابت ساختند که از بتون و ریلهای راه آهن فولادی ساخته شده بود این کوره ها روی گودالهایی بود که با مواد آتش زا با گازوییل یا نفت پر شده بود، این کوره ها ابتدایی اما بسیار کارآمد بودند.

پاسخ: آلمانی ها کوره های بزرگ با ارتفاع ثابت ساختند که از بتون و ریلهای راه آهن فولادی ساخته شده بود این کوره ها روی گودالهایی بود که با مواد آتش زا با گازوییل یا نفت پر شده بود، این کوره ها ابتدایی اما بسیار کارآمد بودند.

پاسخ: ریلهای راه آهن هنگام ساخت سخت می شوند تا بتوانند وزن قطارهای پر از بار را در هر آب و هوایی تحمل کنند و این واقعیت که بعضی اوقات این ریل ها هنگام سوزاندن اجساد ذوب می شدند مؤید فعالیت مخوف کوره های ساخته شده توسط آلمانها است.

پاسخ: ریلهای راه آهن هنگام ساخت سخت می شوند تا بتوانند وزن قطارهای پر از بار را در هر آب و هوایی تحمل کنند و این واقعیت که بعضی اوقات این ریل ها هنگام سوزاندن اجساد ذوب می شدند مؤید فعالیت مخوف کوره های ساخته شده توسط آلمانها است.

حقیقت این است که آب و هوای لهستان معتدل است و در مناطق اردوگاهی متوسط نزولات جوی آن 18 تا 24 اینچ در سال است. و این امر باعث می شد که روزهای بدون بارش و باد برای سوزاندن وجود داشته باشد. همراه با شواهدی چون زبانه کشیدن آتش در فضای 30 فوتی از سطح زمین، شواهد خوبی برای کارآمد بودن کوره های آدم سوزی آلمانها وجود دارد.

حقیقت این است که آب و هوای لهستان معتدل است و در مناطق اردوگاهی متوسط نزولات جوی آن 18 تا 24 اینچ در سال است. و این امر باعث می شد که روزهای بدون بارش و باد برای سوزاندن وجود داشته باشد. همراه با شواهدی چون زبانه کشیدن آتش در فضای 30 فوتی از سطح زمین، شواهد خوبی برای کارآمد بودن کوره های آدم سوزی آلمانها وجود دارد.